پلاستیک های پنهان در لباس های ما و چگونگی کم کردن و حذف آنها (2024)

 

 

 

 

 

مجله بنیادی 

 

 

 

 

 

 

اکثر مردم می دانند که شلوارهای پلی استر از پلاستیک ساخته شده اند. اما، از برچسب‌ها گرفته تا نخ‌ها و زیپ‌ها، در بسیاری از مکان‌های کمتر آشکار نیز در کمین است. در اینجا نحوه به حداقل رساندن مقدار موجود در کمد لباس - و آسیب ناشی از آن آورده شده است

 

 

 

 

 

 

مقدار زیادی پلاستیک در لباس های ما پنهان شده است. گاهی اوقات در معرض دید قرار می گیرد، مانند یک شلوار چرم که با هر قدم جیرجیر می کند. گاهی اوقات آن را مبدل می کند، مانند الاستیک داخل بند کمر شورت پنبه ای که در غیر این صورت ارگانیک است. غالباً مانند میکروپلاستیک هایی که توسط مواد مصنوعی ریخته می شوند، نامرئی است. در حالی که ممکن است هرگز آنها را نبینید، آنها در ته اقیانوس و در خون انسان، جفت و مدفوع نوزاد یافت شده اند.

 

با وجود آگاهی ما از خطرات پلاستیک، وابستگی مد به آن همچنان ادامه دارد. گزارش اخیر توسط Fibershed غیرانتفاعی پایداری نشان می‌دهد که بین سال‌های 1980 تا 2014، تولید پلی‌استر نزدیک به 900 درصد افزایش یافته است.

 

به گفته جورجیا رائ تیلور، مدیر استراتژی پایداری مشاوره محیطی Eco-age، دو پلاستیک رایج، پلی استر و نایلون، 69 درصد از مواد مورد استفاده در پوشاک در سطح جهان را تشکیل می دهند و انتظار می رود این تعداد تا سال 2030 به 75 درصد افزایش یابد. .

 

پس چرا به استفاده از پلاستیک ادامه می دهیم؟ مواد مصنوعی ارزان هستند و ساخت آنها به فصول یا مزارع تحت تأثیر بارندگی یا موج گرما، مانند پنبه و پشم، وابسته نیست. بدون آنها، مد سریع و لوکس تولید انبوه - و همچنین زباله های باورنکردنی که تولید می کنند - تقریباً به طور قطع وجود نداشت.

 

کایلی جنر در حال الگوبرداری از طیف خی خود

"ما در حال ایجاد یک هیولای مادی هستیم": منطق نادرست چرم مصنوعی

 

 

هدر پودول که در فیبرشد کار می‌کند، می‌گوید: «منبع مواد لباس‌های ما مهم است. اقتصاد نساجی مبتنی بر پلاستیک ما منجر به تولید بیش از حد ناپایدار پوشاک شده است که برای جوامع و اکوسیستم ما ناسالم است.

 

بنابراین، علاوه بر آشکارا آشکار، چه پلاستیک دیگری در کمد لباس ما پنهان شده است، و چگونه می توانیم تمام تلاش خود را برای جلوگیری از آن یا به حداقل رساندن آسیب آن انجام دهیم؟

 

 

 

 

 

 

 

 

منسوجات

 

البته شلوارهای پلی استر از پلاستیک ساخته شده اند، اما گاهی اوقات برچسب ها کمتر ساده هستند. وقتی ترکیب پارچه لباس را بررسی می کنید، غیر معمول نیست که با لیستی از کلمات علمی مواجه شوید. به عنوان مثال: پلی اتیلن ترفتالات (Pet)، پلی آمید، پلی اورتان، پلی وینیل کلراید (PVC) یا پلی پروپیلن. که همه انواع پلاستیک هستند.

 

برخی از رایج‌ترین موارد مانند نایلون، اکریلیک و الاستین نیز پلاستیکی هستند. برای گیج شدن بیشتر، گاهی اوقات نام های تجاری مانند Lycra یا Spandex که از انواع الاستین هستند، به جای خود استفاده می شود. یا Econyl و Repreve که از زباله های پلاستیکی ساخته شده اند و به ترتیب نایلون و پلی استر هستند. مواد مصنوعی بازیافتی به طور فزاینده ای رایج هستند و در حالی که ساخت پارچه از زباله های پلاستیکی اتکای صنعت مد به نفت خام را کاهش می دهد، اما بدون مشکل نیست.

 

نکته همیشه برچسب مراقبت از لباس را بررسی کنید و مطمئن شوید که نام‌هایی را که با آن‌ها ناآشنا هستید آنلاین جستجو کنید. یا به برندهایی روی بیاورید که مواد طبیعی را در اولویت قرار می دهند.

 

 

 

 

 

 

 

موضوعات

تعداد نخ ... لباس ها اغلب با مواد مصنوعی به هم دوخته می شوند.

به دنبال نخ ... لباس ها اغلب با مواد مصنوعی به هم دوخته می شوند. عکس: باز راتنر/ رویترز

اگرچه این موضوع به ندرت در برچسب لباس ها ذکر می شود، نخی که برای دوخت پیراهن کتان سفید دوستدار محیط زیست شما به هم استفاده می شود تقریباً همیشه مصنوعی است. این به این دلیل است که نخ‌های پلاستیکی را می‌توان از یک رشته طولانی پیوسته ساخت که باعث می‌شود در مقایسه با نخ‌های پنبه‌ای، محکم‌تر و کمتر شکسته شوند.

 

نکته این نکته دشواری است که باید از آن اجتناب کنید، زیرا برندها به ندرت فاش می کنند که نخ هایشان از چه چیزی ساخته شده است. برندهایی که مجموعه های خود را به عنوان کمپوست تبلیغ می کنند، مانند Stripe and Stare یا The Very Good Bra، باید دقت لازم را انجام می دادند. اما توجه داشته باشید که کمپوست‌پذیری استاندارد بالاتر و متفاوتی نسبت به تجزیه زیستی است و گواهینامه شخص ثالث در سطح صنعت هنوز برای این امر ایجاد نشده است.

 

 

 

 

 

 

زمانی بود که دکمه‌ها به شکل حکاکی‌های ظریفی از صدف و چوب یا از فلز، سرامیک و شیشه ساخته می‌شدند، اما متأسفانه دیگر اینطور نیست. در حال حاضر آنها معمولا از پلاستیک ساخته شده است. به طور مشابه، بیشتر قلاب ها و چشم ها، مانند آنهایی که برای بستن سوتین ها یا محکم کردن بالای مگس استفاده می شود، از پلاستیک نیز ساخته شده اند. و در حالی که دندانه‌های برخی از زیپ‌ها از فلز ساخته شده‌اند، پارچه‌ای که در آن قرار می‌گیرد تقریباً همیشه مصنوعی است.

 

نکته به دنبال دکمه های طبیعی ساخته شده از مهره یا چوب کوروزو و برای قلاب و چشم های ساخته شده از فلز باشید. زیپ‌های باکیفیت نیز از فلز ساخته می‌شوند، اما متأسفانه به ندرت می‌توان زیپی را پیدا کرد که روی پارچه پلاستیکی قرار نگیرد، بنابراین بهترین کار این است که تا حد امکان از پوشیدن لباس‌های زیپ دار اجتناب کنید. برندها می توانند با طراحی قطعاتی که به روش های مختلف بسته می شوند، محدودیت های مواد موجود را دور بزنند. یا متفاوت فکر کنید، برای مثال، طراح کربن صفر، آنجل چانگ، از یک تکنیک قدیمی برای ایجاد دکمه های ساخته شده از گره های پنبه ای استفاده می کند.

 

 

 

 

 

 

 

 

عایق در ژاکت های پفکی در حال حاضر بیشتر از جنس پلی استر مصنوعی است

 

لحاف در حالی که جلوتر هستید ... عایق در کت های پفی اکنون عمدتاً از جنس پلی استر مصنوعی است. عکس:

بالشتک، تقویت و گرما

یکی دیگر از مکان‌هایی که پلاستیک‌ها در لباس‌های ما پنهان می‌شوند، موادی هستند که سفتی و تقویت‌کننده‌ها را ایجاد می‌کنند. در سوتین ها، بالشتک ساختار و پشتیبانی را فراهم می کند. سفتی در یقه، سرآستین و کمربند نیز ضروری است. این معمولاً با فیوزینگ حاصل می‌شود، که عموماً یک تکه پلی استر است که با اعمال چسب و حرارت به لباس متصل می‌شود. عایق در ژاکت‌ها و جلیقه‌های پفی قبلاً از پرهای اردک یا غاز ساخته می‌شد، اما اکنون بیشتر از جنس پلی‌استر مصنوعی است.

 

نکته هر چه یک لباس ساده تر ساخته شود، اجتناب از پلاستیک آسان تر است. اگر می توانید، به دنبال سوتین های بدون روکش باشید یا به جای آن از پارچه های پنبه ای یا سلولزی استفاده کنید. وقتی صحبت از کت‌های پف‌شده به میان می‌آید، نوآوری‌هایی در این فضا وجود دارد که جایگزین‌های گیاهی مانند گل، بامبو و چوب را بررسی می‌کنند، اما در حال حاضر آن‌ها همچنان به نوعی از پلاستیک‌های زیستی متکی هستند.

 

 

 

برچسب ها و برچسب های مراقبت

 

به گفته کورتنی هولم، مشاور و طراح دایره‌ای، یکی از بزرگ‌ترین چالش‌هایی که او در تلاش برای حذف مواد مصنوعی از لباس‌هایش با آن مواجه بود، برچسب‌ها بود. او می‌گوید تهیه و چاپ برچسب‌های مواد طبیعی بسیار سخت بود، "بنابراین ما مجبور شدیم در روزهای اولیه با یک گزینه حیوان خانگی بازیافتی برای برچسب‌هایمان سازش کنیم"، قبل از اینکه در نهایت تامین‌کنندگان را متقاعد کنیم که به یک جایگزین مبتنی بر زیستی روی بیاورند.

 

تجربه Tip Holm گواه این است که وقتی طراحان بیشتر از تامین کنندگان خود بخواهند می توان به چه چیزی دست یافت. پرسیدن سوال از برندهای مورد علاقه خود در مورد اینکه برچسب ها و برچسب های مراقبتی آنها از چه چیزی ساخته شده است می تواند راهی برای ایجاد تغییر باشد. حتی می توانید آنها را در جهت این راهنمای منبع باز توسط برند نیوزیلندی Kowtow استفاده کنید. این روندی است که دانشی را که آنها هنگام ساختن نام تجاری خود بدون پلاستیک به دست آورده اند به اشتراک می گذارد.

 

 

 

 

 

 

 

پوشش

آستر مکانی دیگری است که پلاستیک در لباس های ما پنهان می شود. در حالی که پلی استر و نایلون به اندازه کافی صاف هستند تا یکی از مزایای مورد نظر آستر را فراهم کنند - آسانتر کردن بازو از آستین یا پا گذاشتن در یک شلوار - چون پلاستیکی هستند، در نهایت آسیب بزرگی به لباس وارد می کنند. برخلاف ابریشم یا ریون ویسکوز که تنفس می کنند، مواد مصنوعی گرما را به دام می اندازند و بوها را حفظ می کنند.

 

نکته به دنبال لباس‌هایی باشید که با ابریشم، پنبه یا مواد سلولزی ساخته شده توسط انسان مانند ریون ویسکوز، کوپر، مودال یا لیوسل اندود شده‌اند.

 

جیب ها

جنس مورد استفاده برای ساخت جیب ها باید بادوام باشد (بنابراین زیر وزن گوشی شما شکاف نکند) و نازک باشد (بنابراین خط لباس را به هم نریزد). این بدان معنی است که آنها اغلب از پلی استر یا نایلون ساخته می شوند.

 

نکته به دنبال لباس‌هایی با کیسه‌های جیبی باشید که از پنبه، کنف یا مواد سلولزی ساخت بشر مانند ریون ویسکوز، کوپر، مودال یا لیوسل ساخته شده‌اند.

 

 

 

 

پولک ها از دهه 1950 از پی وی سی، پلی استر و نایلون ساخته شده اند

از دهه 1950 پولک های براق کننده از پی وی سی، پلی استر و نایلون ساخته شده اند. عکس: جرمی مولر/گتی ایماژ

پولک، مهره و سایر چیزهای براق

 

بیشتر تزیینات براق روی لباس ها از پلاستیک ساخته شده اند. روزی روزگاری دوختن فلزات، مهره‌های شیشه‌ای و جواهرات روی لباس‌ها نشانه ثروت بود، اما مدت‌هاست که اینطور نبوده است. مهره های پلاستیکی و جواهرات ساخته شده از باکلیت، یک پلاستیک گیاهی، در حدود سال 1910 رایج شد. به طور مشابه، پولک های پولکی از PVC، پلی استر و نایلون از دهه 1950 ساخته شده اند.

 

 

 

نکته پولک های ساخته شده از حیوان خانگی بازیافتی در بازار وجود دارد، اما همچنان می توانند به میکروپلاستیک تبدیل شوند. و جایگزین‌های پولک‌زیستی زیستی وجود دارد که از مواد گیاهی و جلبک‌ها استفاده می‌شود، اما هنوز به طور گسترده در دسترس نیستند. بهترین کاری که می توانید با هر لباس پولک دار یا مهره دار در کمد لباس خود انجام دهید این است که آنها را نزد یک خیاطی یا تعمیرگاه محلی ببرید تا مطمئن شوید که هیچ چیز در خطر افتادن نیست.

 

 

 

بیشتر خزهای تقلبی ترکیبی از پلیمرهای اکریلیک، پلی استر یا نایلون هستند

چرم وگان و خز مصنوعی

چرم گیاهی که در حال حاضر به طور گسترده در دسترس است از ترکیبی از پلی استر، پلی اورتان و گاهی اوقات نوعی ماده گیاهی ساخته شده است. متأسفانه، تقریباً هر چرم گیاهی موجود در بازار برای دوام یا انعطاف پذیری به برخی از اجزای مصنوعی متکی است. به طور مشابه، بیشتر خزهای مصنوعی موجود فقط تلفیقی از پلیمرهای اکریلیک، پلی استر یا نایلون است.

 

 

 

 

نکته خبر خوب این است که چرم واقعی یک ماده فوق‌العاده بادوام و قابل تعمیر است و زمانی که به درستی از آن مراقبت شود باید سال‌ها دوام بیاورد. بنابراین، قطعات چرمی قدیمی فراوانی وجود دارد که برای محیط زیست بهتر از چرم های پلاستیکی هستند. اگر به دلایل اخلاقی از چرم اجتناب می‌کنید، بهترین جایگزین‌های بدون پلاستیک میروم، چرم واقعاً گیاهی و بدون پلاستیک و TomTex هستند (اگرچه این کاملاً گیاهی نیست، زیرا علاوه بر قارچ‌ها، از پوسته‌های ضایعات غذاهای دریایی ساخته شده است. ). شرکت‌هایی هستند که روی خزهای مصنوعی گیاهی کار می‌کنند، اما بیشتر آنها هنوز از مقداری پلاستیک استفاده می‌کنند و از آنجایی که به احتمال زیاد میکروپلاستیک‌ها را می‌ریزند، بهتر است از آنها اجتناب کنید.

 

 

 

 

 

سبد خرید